بسم الله

مشق شب:
امام حسن(علیه السلام) فرمود:
انسان‌ تا وعده‌ نداده، آزاد است. اما وقتى‌ وعده‌ مى‌دهد زیر بار مسؤولیت‌ مى‌رود و تا به‌ وعده‌اش‌ عمل‌ نکند رها نخواهد شد.
بحار الانوار، ج۷۸، ص۱۱۳

حاضر بود شرط ببندد. می گفت سرم برود، قولم نمی رود.

راست می گفت. سرش رفت، اما قولش؛ نه!

بسم الله

مشق شب:
امام حسن(علیه السلام) فرمود:
سوگند به‌ خداوند! هر کس‌ ما را دوست‌ داشته‌ باشد، اگر چه‌ در دورترین‌ نقاط مانند دیلم‌ اسیر باشد، دوستى‌ ما براى‌ او مفید است. همانا محبت‌ ما گناهان‌ فرزندان‌ آدم‌ را از بین‌ مى‌برد، همانطور که‌ باد برگ‌ درختان‌ را مى‌ریزد.
بحار الانوار، ج۴۴، ص۲۴

کلی شعر و روضه تمرین کرده بود تا مراسم امشب هیئت را به بهترین نحوی که می تواند تقدیم اباعبدالله کند. خیلی ها گفته بودند تو عمرا امشب نمی توانی مداحی کنی. اسباب خنده می شوی. بیخیال شو و بگذار کربلایی رحیم مدح و روضه اش را بخواند و خلاص. اما کوتاه نمی آمد.

***

چراغ ها که خاموش شد و نوبت روضه خواندنش شد، انگار ذهنش از هر چه آهنگ و سبک و شعر خالی شده باشد. هیچ چیز در ذهنش آماده نداشت. رو به ملت کرد و هر آن چه را که می دید تصویر می کرد. چند جمله نگذشت که هیئتی ها داشتند خودشان را می زدند. صدای ضجه زن ها کل محل را پر کرده بود. روضه اش شده بود هر آن چه را که می دید. انگار کن که هیئت را برده بودند وسط صحرای کربلا؛ وسط معرکه. حالش بد شد آن شب.

***

۴۵ سال از آن روز می گذرد. حالا یکی از مداحان صاحب نام محل است. همان مسجد، همان روز می رود و چشمانش را می بندد و تصویر می کند. آمبولانس ها دیگر می دانند که باید موقع بسم الله گفتن حاجی آن جا مستقر بشوند. هر سال حالش بد می شود. هر سال حالشان بد می شود… .

ببخشید؛ چند لحظه…
*این داستان واقعیت نداشته و فقط ساخته ذهن نگارنده است.

بسم الله

مشق شب:
امام حسن(علیه السلام) فرمود:
اى‌ مردم‌ هر کس‌ براى‌ خدا اخلاص‌ ورزد و سخن‌ او را راهنماى‌ خود قرار دهد به‌ راهى‌ که‌ درست‌تر و استوارتر است‌ هدایت‌ مى‌شود و خداوند او را براى‌ آگاهى‌ و هوشیارى‌ توفیق‌ داده‌ و به‌ عاقبت‌ خوش‌ کمک‌ کرده‌ است.
تحف‌ العقول‌ ،ص۲۲۹

آقایان باید توجه داشته باشند که به مجرد اینکه یک چیزى به گوششان خورد و مطلب را هم درست نفهمیدند چیست، بریزند و بشکنند، و عرض بکنم که مصادره کنند و بعد هم اعلام کنند که ما با قوّه قهریّه مقابله خواهیم کرد. خوب، این معنایش هرج و مرج است. همانى است که مى ‏خواهند یک عده‏ اى که این مملکت این طورى بشود، به هرج و مرج کشیده بشود. آرامش نباشد تا نتوانند مسائل را حل بکنند.

شماها کوشش کنید که مسائل را روى موازین عمل بکنید. کوشش کنید که -عرض مى کنم که- آرامش محفوظ باشد و روى موازین پیش برود. وقتى که آرامش شد، روى موازین پیش رفت، ظلم به کسى نخواهد شد.

و اما اگر بنا باشد که روى موازین نباشد، این بالاخره وقتى دست یک دسته اشخاص جوان افتاد که آدمهاى خوبى هستند، بین آنها هم یک دسته اشخاص مفسد افتادند، این کم کم مى ‏رسد به هرج و مرج و کم کم به زد و خورد و کم کم به کُشت و کشتار و یک شهرى را، یک مملکتى را ناآرام مى ‏کند. وقتى ناآرام کرد، دیگر نمى ‏شود کارهاى اصلاحى را کرد. شما همیشه باید توجه به این بکنید کارها اصلاحى باشد، نه کارها روى موازین فساد باشد. کار اصلاحى هم باید روى آرامش باشد، نه اینکه هرکس هر کارى دلش مى‏ خواهد بکند و بگوید که ما انقلابى هستیم. حالا که انقلابى هستیم، دیگر نه دادگسترى و نه قوانین و نه قوانین شرع و نه هیچ چیز دیگر در کار نیست، ما مى ‏خواهیم خودمان هر کارى دلمان مى ‏خواهد بکنیم.

نخیر! مسئله این طور نیست. در هیچ حکومتى؛ در حکومت على بن ابى طالب هم این جور نبوده که هرج و مرج باشد، هرکس هر کارى دلش بخواهد بکند، اگر یک کار خلاف مى کرد، حضرت امیر مى ‏آورد و حدَّش مى ‏زد. این طور است مسئله…

…اول چیزى که بر همه ما لازم است، این است که از هرج و مرج جلوگیرى بکنیم. نباید هرکس صبح از خواب بلند شد، هر کارى دلش بخواهد بکند؛ این معنایش این است که اصلًا حدّ و مرزى براى هیچ چیز نیست و این غلط است و باید از این جلوگیرى بشود. و خود جوانها و خود اشخاصى که متعهد به اسلام هستند، اینها باید جلوگیرى بکنند از این معانى.

و شما بدانید که یک اشخاصى که با اسم اسلام توى شما وارد مى ‏شوند، با اسم تعهد به انقلاب‏ به شما وارد مى ‏شوند، آنها مى ‏خواهند نگذارند این انقلاب به ثمر برسد، یک کارهایى را انجام مى ‏دهند، یک درگیریها را درست مى ‏کنند، یک تظاهرات درست مى‏ کنند- عرض مى کنم- مدارس را به هم مى ‏زنند، همه جهات را به هم مى ‏زنند، براى اینکه مقصد خودشان که عبارت از این است که ارجاع بشود باز همان مسائل اول، آن عمل بشود. شماها با یک هوشیارى، با توجه باید این کار را بکنید.

امام خمینی(ره)، ۱۳ آبان ماه ۱۳۵۸، سخنرانی در جمع دانشجویان دانشگاه اصفهان، قم
صحیفه امام، جلد ۱۰، صفحه ۴۷۷

مرتبط:
تجمع وبلاگ نویسان در اعتراض به بی احترامی به ساحت مقدس امام روح الله (+)

ببخشید؛ چند لحظه:
*خواهشا شبیه سازی با اوضاع فعلی نکنید. تفکر امام را بفهمید.
*برای دریافت گوهرهای فوق، از سیدسجاد ممنونم.

بسم الله

مشق شب:
امام حسن(علیه السلام) فرمود:
اى‌ بندگان‌ خدا! از عبرت ها پند گیرید و از اثر گذشتگان‌ متوجه‌ شوید و به‌ وسیله‌ نعمت ها از نافرمانى‌ خدا باز ایستید و از پندها سود برید.
تحف‌ العقول‌ ،ص‌۲۳۹

..و وقتی محمد(ص)، دستان علی(ع) را به نشانی جانشینی و ولایت بالا برد، خوب می دانست که هستند کسانی که چشم دیدن خلافت نخستین مرد مسلمان را ندارند و دستور او را بر نمی تابند…با این حال بلند و رسا گفت؛ تا در قیامت حجت بر بنی بشر تمام شده باشد.

گفت که علی ولی است و جانشین…کر شده بودند انگار عده ای…

و کاش علی(ع) از زبان مردمانی تبریک نمی شنید که -خواسته یا ناخواسته- حرف پیغمبر خدا را بی اهمیت گذاشتند…

کاش مردم آن زمان این طور نمی پنداشتند که حق، به راحتی دست یافتنی است. کاش می فهمیدند که دارد به حرف رسولشان خیانت می شود.

کاش می فهمیدند که آن چه که می فهمند، تمام حق نیست.

اما همان مردمی که در غدیرخم هنگام حرف های نبی خدا، سرهایشان را به نشانه تأیید تکان می دادند، ۲۵ سال جانشین نبی خدا را نخواستند!

اما امان از همین بندگان خدا!

بسم الله

مشق شب: شرط اول قدم آن است…
امام حسن(علیه السلام) فرمود:
به‌ درستى‌ که‌ هر کس‌ طالب‌ عبادت‌ باشد، خود را براى‌ آن‌ آراسته‌ و پاک‌ مى‌کند.
تحف‌ العقول، ص۲۳۶

سر آغاز گفتار نام خداست
که رحمتگر و مهربان خلق راست

مقرر نمودیم با آن کلیم
که سی شب به یک جای وعده نهیم

چو سی شب به پایان رسیدش زمان
فزودیم ده شب دگر هم بر آن

که وعده چهل شب بگردد تمام
چهل شب بمانیم در آن مقام

پس آنگه به هارون بگفتا چنین
تو می باش بر قوم من جانشین

به اصلاح می کوش در این بلاد
مکن پیروی هیچ ز اهل فساد^۱

***

به نام خداوند بخشایشگر مهربان

و ما با موسی، سی شب وعده گذاشتیم؛ سپس آن را با ده شب [دیگر] تکمیل نمودیم. به این ترتیب، میعاد پروردگارش [با او] چهل شب تمام شد. و موسی به برادرش هارون گفت:«جانشین من در میان قوم ام باش و [آن ها را] اصلاح کن و از روش مفسدان پیروی منما.^۲

***

بسم الله الرحمن الرحیم

وَ واعَدنا مُوسی ثَلثینَ لَیلَة وَ أتمَمناها بِعَشرٍ فَتَمَّ میقاتُ رَبِّه أربَعینَ لَیلَة و قالَ مُوسی لِأخیهِ هارُونَ اخلُفنی فی قَومی وَ أصلِح وَ لا تَتَّبِع سَبیلَ المُفسِدینَ^۳

***

۱۰ شب اول ذی الحجه؛ بین نماز مغرب و عشا؛ ۲رکعت نماز و پس از حمد و سوره، آیه ۱۴۲ سوره اعراف.

«تا شریک ثواب حاجیان گردد، بدون این که از ثواب آنان چیزی کاسته شود.»^۴

پی نوشت ها:
۱٫قرآن مجید، ترجمه منظوم، امید مجد، آیه ۱۴۲ سوره اعراف
۲٫قرآن مجید، ترجمه ناصر مکارم شیرازی، آیه ۱۴۲ سوره اعراف
۳٫قرآن مجید، آیه ۱۴۲ سوره اعراف
۴٫مفاتیح الجنان، اعمال دهه اول ماه ذی الحجه
۵٫برای اطلاعات بیش تر اینجا را بخوانید.

بسم الله

مشق شب:تو و مردم…
امام حسن(علیه السلام) فرمود:
چنان با مردم رفتار نما که ‏دوست دارى با تو رفتار کنند.
از هر معصوم چهل حدیث، ص ۱۱۴

اگر بخواهیم جوابش را در یک کلمه بگوییم، باید بگوییم: نه! دلیل آن هم این است که انگار از خودمان سئوال کنیم آیا می توان قلمرویی را تحت حاکمیت عده ای تصور کرد که گروه مخالفی نداشته باشد؟

مسلما جمهوری اسلامی در ادامه حیات خود، همیشه و تحت هر شرایطی و با روی کار آمدن هر دولتی، مخالفان و منتقدانی خواهد داشت. البته مسلما مخالفت با انتقاد تفاوت دارد. اما تفاوت موج سبز ایران این است که از این به بعد، مجموعه مخالفان و منتقدان دولت دهم و نظام جمهوری اسلامی تحت لوای پرچمی به نام “موج سبز” یا “راه سبز” گاه گداری خود نمایی خواهند کرد و مخالفت خود را نشان خواهند داد و آن چیزی که خود موج سبز و گروه مخاطبش – که دقیقا معلوم نیست دولت دهم است یا مجموعه حاکمیت – را سر در گم می کند، همین مخلوط شدن مجموعه مخالفان و منتقدان است.

اما آیا شیوه برخورد نیروهای امنیتی با تجمعات خیابانی صحیح است؟ بهتر است درباره شیوه برخورد نیروی انتظامی حرفی نزنم. چون احساس می کنم پلیس یک کشور، مسئولیت برقراری نظم و امنیت آن را به عهده دارد. اما همه حرف، شیوه برخورد مردمانی است که امروز به “لباس شخصی” موسوم اند.

موج سبز باید بداند که وقتی تجمع غیرقانونی می کند و می خواهد اعتراضش را نشان بدهد، باید یک نیروی غیرقانونی را هم تحمل کند: لباس شخصی! جماعتی که به ظاهر حمایت حاکمیت را پشت سر خود دارد؛ اما در باطن فقط و فقط دارد بدون هیچ دستور مشخص و بر اساس آن وظیفه ای که برای خود احساس می کند، از فرصت پیش آمده استفاده می کند و به خیابان می آید و “اغتشاشگر” را گوشمالی می دهد. در مقام این نیستم که بخواهم حق را به “لباس شخصی” ها یا “معترضان” بدهم. فقط می خواستم این حقیقت را بیان کنم که “موج سبز” اگر می خواهد اعتراضی بکند، همیشه باید یک جماعت را به سختی رو به روی خود بداند. این جماعت را نمی توان به راحتی “بسیجی” نامید.

علی ایحال، با علم به مناسب نبودن شیوه های برخورد فیزیکی و فکری نیروهای حامی دولت و حکومت، باید پذیرفت که دیگر نشان دادن اعتراض های موج سبز در خیابان ها و معابر عمومی، تنفر عمومی از آن ها را بالاتر می برد و به نظر می رسد تا جمعیت مذکور، وجهه اجتماعی مناسبی دارد، بهتر است در بستر نظام، شیوه های قانونی اعتراض و کانال های رسانیدن صدای خود به مسئولان را – با لحاظ تمام محدودیت های موجود – طراحی و اجرایی نماید. البته پیش نیاز این موضوع، جداسازی خط منتقدان و مخالفان است. از آن سو هم بدنه حاکمیت باید بخش “مردمی” این اعتراضات را بپذیرد و با مردم آن طور رفتار کند که دوست دارد با او رفتار شود.

دیگر ادامه ندارد!

بسم الله

مشق شب:تو و مردم…
امام حسن(علیه السلام) فرمود:
چنان با مردم رفتار نما که ‏دوست دارى با تو رفتار کنند.
از هر معصوم چهل حدیث، ص ۱۱۴

شاید اگر بخواهیم تعریفی جامع و فراگیر از جمعیت موسوم به موج سبز داشته باشیم، بتوانیم مجموعه ایرانیان مخالف محمود احمدی نژاد را به طور عام “موج سبز” بنامیم. اما آیا خواسته های این موج هم در همین حد متوقف شده است و تنها به مخالفت با محمود احمدی نژاد پرداخته است؟ آیا اگر تعریف خود را کمی گسترده تر کنیم، معنای موج سبز مختل نخواهد شد؟

اگر این فرض را بپذیریم که میرحسین موسوی فرد نخست جریان سبز باشد، باید بررسی های خود را از قبل از انتخابات آغاز کنیم. از زمانی که میرحسین موسوی با شعار احیای اندیشه های ناب بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی، حضور رسمی خود را در انتخابات دهم اعلام کرد و به صورت رسمی کاندیدای انتخابات دهم شد. در آن هنگام موسوی اعلام کرد که آغوشش را برای پذیرش تمامی گروه ها باز گذاشته است و هیچ کس را از دایره محبوبان خود بیرون نمی کند. همان جا بود که چراغ سبزهای آقای سبز، نشان داد که دامنه موج سبز می تواند از ربع پهلوی آغاز شود و تا برخی چهره های پایبند به اصول انقلاب و نظام جمهوری اسلامی ادامه داشته باشد.

همان جا بود که موسوی تمامی کسانی را که در ۳۰ سال عمر جمهوری اسلامی -به هر نحو؛ حق یا ناحق- ضربه و زخمی از این نظام خورده بودند را پشت خود به صف کرد و آنان را دوباره مطرح نمود. در این برهه، دامنه حامیان موسوی از مخالفت با احمدی نژاد بالاتر رفت و حتی مخالفان و معاندان نظام اسلامی نیز داعیه دار سهم در انتخابات ریاست جمهوری شدند. به نحوی که حتی شبکه صدای امریکا نیز با حمایت علنی از این کاندیدا، بارها اعلام کرد که بخشی از منافع ما با انتخاب موسوی، تامین خواهد شد. ماجرا از همین جا آغاز می شود.

انتخابات برگزار شد و ادعای تقلب گسترده از سوی میرحسین مطرح شد. مردم برای حمایت از این شخص و نشان دادن اعتراض خود به نتایج انتخابات به خیابان ها آمدند و سعی کردند اعتراض های خود را با حضور در خیابان ها اعلام کنند. اهداف کسانی که به خیابان ها آمده بودند مختلف بود.

یکی آمده بود ریشه نظام جمهوری اسلامی را از جا بکند. دیگری بر این باور بود که جمهوریت نظام در حال از بین رفتن است و باید جلوی کودتا را گرفت. آن یکی تنها مشکل اش سیدعلی حسینی خامنه ای بود و به خاطر آن به خیابان آمده بود. بعضی فقط به حمایت از میرحسین موسوی و به تبعیت از دستور او راهپیمایی کردند. برخی هم نه مشکلی با نظام داشتند و نه رهبری. فقط می خواستند اعتراض خود را به محمود احمدی نژاد برسانند.

حالا کلاه تان را قاضی کنید و ببینید جمعیتی با این واریانس تفکر، چه مطالباتی می تواند داشته باشد؟ این را می پذیریم که میرحسین موسوی در ۱۴ بیانیه خود به اصول قانون اساسی دائما تاکید کرده است. اما هواداران او نیز این وفاداری را ثابت کرده اند؟ آیا شعار “نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران” یا “نه شرقی، نه غربی، جمهوری ایرانی” و حتی “بسیجی واقعی همت بود و باکری” با مطالبات اصلی موج سبز سازگار است؟ میرحسین موسوی چگونه می تواند تجمیع “جمهوری اسلامی” و مخالفان “جمهوری اسلامی” را انجام دهد؟ آیا منطقی است کسانی که با اصل جمهوری اسلامی در سال های گذشته مخالف بوده اند، به یکباره تغییر موضع دهند و برای از دست رفتن جمهوریت نظام، سینه چاک کنند؟

با مواضع شخص میرحسین موسوی کاری نداریم. اما آیا هنوز می توان ادعا کرد جریانی که به نام او در خیابان ها پهن شده است و -به درست یا غلط- با خشونت سرکوب می شود، توسط او رهبری می شود؟ نظرات شخص موسوی تا چه حد در این راهپیمایی ها و خیابان گردی ها تامین می شود؟

با این تفاسیر، آیا می توان ادعا کرد که “موج سبز” که این روزها توسط مرد مثلا سبز ایران، نهضت سبز تلقی می شود و نهضت برخاسته از ملت ایران نامگذاری شده است، یک نیاز واحد را می طلبد و بر آن پافشاری می کند؟ آیا می توان پذیرفت که جوانی که همت و باکری را تا چند ماه پیش، خشونت طلب و بی ترمز خطاب می کرد، حالا آن ها را سرلوحه کارهای خود قرار دهد؟

با احترام به تمام کسانی که دغدغه شان پربار شدن شجره طیبه جمهوری مقدس اسلامی است و سبز هم هستند، آیا شما باور نمی کنید که موج سبز دیگر، سبز نیست؟

ادامه دارد…

موضوع قسمت بعد:
*آیا موج سبز تمام می شود؟

و… آن ها: لطف کردید اگر زحمت چند کلیک را کشیدید و کامنت گذاشتید.

بسم الله

یک نگاهک تحلیلی به پس از انتخابات/۱:

موج سبز از کجا رویید؟

مشق شب:تو و مردم…
امام حسن(علیه السلام) فرمود:
چنان با مردم رفتار نما که ‏دوست دارى با تو رفتار کنند.
از هر معصوم چهل حدیث، ص ۱۱۴

پیدا کردن این که اصالتا موجی که امروز به نام “موج سبز” معروف شده است، از کجا پیدا شده است، نباید کار بسیار سختی باشد. سرنخ این موج نه در رسانه های بیگانه می توان یافت و نه در دسیسه های خارج علیه داخل.

پی ماجرایی مانند موج سبز را وقتی می گیریم، می رسیم به آن روزی که گشت های ارشاد – بنا به سلیقه خودشان – جلوی مصادیق تبرج و بدحجابی و پوشش نامناسب را – به بدترین وجه ممکن – می گرفتند.
می رسیم به آن روزهایی که بخشنامه های رسانه ملی یک به یک می رسید که “انتقاد” از دولت عواقب بدی را به دنبال خواهد داشت. می رسیم به آن روزی که سوپاپ های اطمینانی همچون شرق، هم میهن، شهروند امروز و امثال آن تخته شدند و شبکه های رادیو و تلویزیون به حمد و ثنای دولت نهم پرداختند.
می رسیم به آن روزهایی که مرز نقد و تخریب در ادبیات سیاسی ما گم شد و هر آن کس هم که نقد دلسوزانه می کرد، برچسب تخریب می خورد و به کناری می رفت.
می رسیم به آن روزهایی که علی رغم توضیح دلایل حمایت خاص مقام معظم رهبری از دولت نهم توسط خود ایشان، رسانه های احمقی مانند کیهان، فارس و رجا و بلندگوهای مریضی همچون اعتماد و اعتمادملی نگذاشتند این خط افتراق رهبری و رییس جمهوری به خوبی مشخص شود و منتقدان احمدی نژاد، منتقدان رهبری شدند و باقی ماجرا.

نطفه های موج منتقد جدی دولت در همین روزها منعقد شد. بعد از آن هم فردی مانند میرحسین موسوی آمد و این موج را باغبانی کرد. مرد سبز ایران در آستانه انتخابات سعی کرد شرایط را طوری جلوه دهد که انگار دولت نهم کشور را به ورطه سقوط کشانده است. در حالی که با قبول شرایط نامساعد کشور، نمی توان این طور برداشت کرد که سیاست های محمود احمدی نژاد می رفت تا کشور را منفجر کند! موسوی سعی کرد تمام آتش های زیر خاکستر مردم علیه شخص محمود احمدی نژاد را به نحوی شعله ور کند و به آن ها این طور بقبولاند که تمامی مردم ایران با شما یک صدایند و احمدی نژاد را نمی خواهند.

در همین سخنرانی های موسوی بود که موج سبز پروار شد و با کلمه کلمه های “کلمه” و “قلم نیوز”، تنفر حامیان میرحسین از محمود نهم بیش از پیش می شد. همین تنفرهای افراطی بود که نگاه ها را نسبت به همه چیز کثیف کرد و ۱۳ میلیون حامی مهندس را به فضایی برد که “طبق آمار واصله، پیروز قطعی در انتخابات ۲۲ خرداد، بنده هستم!”

همین تنفرها، همین توهم ها و همین اطمینان ها به “احمدی بای بای” باعث شد که موج سبز – و به خصوص جوانان حامی مهندس – هر گونه احتمال پیروزی محمود احمدی نژاد را در انتخاب دهم ملت ایران نزدیک به صفر بداند.

ادامه دارد…

موضوع قسمت بعد:
*مطالبات موج سبز چیست؟ یا موج سبزی ها چه می خواهند؟

و… آن ها: لطف کردید اگر زحمت چند کلیک را کشیدید و کامنت گذاشتید.

بسم الله

عید آمد

نعل سمندش از خاک بر شده تا افلاک…

مشق شب:خوشا آنان که…
امام حسن(علیه السلام) فرمود:
رسول‌ خدا(ص)فرمود:محبت‌ و دوستى‌ ما اهل‌ بیت‌ را اختیار کنید،چون‌ هر کس خدا را در حالى‌ ملاقات‌ کند که‌ ما اهل‌ بیت‌ را دوست‌ داشته‌ باشد،با شفاعت‌ ما وارد بهشت‌ مى‌شود.
محاسن،ص۶۱

از معراج آمد. ده رکعت نماز آورد برای امتش. تا قبل از تولد حسن نمازهای پنج گانه همه دو رکعتی بود. اما، او و برادرش که متولد شدند، پیامبر به دستور خدا هفت رکعت دیگر اضافه کرد. به شکرانه این نعمت.

*چهارده خورشید، یک آفتاب/ج۴(آفتاب غریب)/مریم کریمی

و… آن ها: لطف کردید اگر زحمت چند کلیک را کشیدید و کامنت گذاشتید…

وبلاگ بی سایه بان – وبلاگ خیس باران – وبلاگ چل نامه – علیرضا – gandolf – وبلاگ خودکار آبی – وبلاگ یه منتظر – وبلاگ یک نفر طلبه – وبلاگ بچه های آسمان – وبلاگ بادبادک باز – وبلاگ ما باید با هم حرف بزنیم – وبلاگ شهری در آسمان – منتظر

بسم الله

ساقیا آمدن عید مبارک بادت…

سرشار از خدا

مشق شب:مسابقه ای از جنس خدا…
امام حسن(علیه السلام) فرمود:
به‌ درستى‌ که‌ خداوند ماه‌ رمضان‌ را میدان‌ مسابقه‌ خلق‌ خود ساخته‌ تا به‌ وسیله‌ طاعتش‌ به‌ رضاى‌ او سبقت‌ گیرند.
تحف‌ العقول، ص۲۳۹

نزدیک خط پایان که شد، با خودش یک حساب سرانگشتی کرد. دید تازه دور اول است. تمام عضلاتش پر از انرژی بود. دیدن آن هایی که دورهای هزارم شان را هم تمام کرده اند، حسابی به او روحیه می داد.

در پیست مسابقه، باران که می بارید، سر تا پای وجودش از امید خیس شده بود. گاه می دوید، گاه پرواز می کرد. به آسمان نگاه می کرد و از روی موانع می پرید.

باران که می بارید، سر تا پای وجودش از خدا پر شده بود. تازه دور اول بود. پر از انرژی…

و… آن ها: از تمامی دوستانی که در این مدت از نبودنمان خوشحال بودند و کلی حال می کردند، برای بازگشت مان عذرخواهی می کنیم. باید تحمل کنید دیگر!